تبلیغات اینترنتیclose
هنوز برای نشستن ( هوشنگ رئوف )
پیچک ( هوشنگ رئوف )
شعر و ادب پارسی

هوشنگ رئوف

       انار  گونه هایت نصیب من که نشد

         شده ام دهکده ای بی سکنا زیر چلوار زمستان 

                                 و مثل بابای لُر تهی دست ام

 




امتياز : | نظر شما : | لينك ثابت



نوشته شده در تاريخ شنبه 15 اسفند 1394 توسط سید مجتبی محمدی


هنوز 
برای نشستن 
سهمی دارم 
بر نیمکتی 
که در سمتِ آفتاب گیر این پارک مانده است 
و کمی دویدن به ذخیره 
در گام هایم 
تا همین که غروب پلک نشان داد 
پروانه ها را جمع کنم 
و به آغوش امن کلمات بروم 
هنوز می توانم 
با یک مداد 
و یک برگ کاغذ 
زمستان را 
به نا کجا آباد ِ هر کجای ممکن 
تبعید کنم 
و شکل دهان تو را 
از روی صدای پرندگان 
طوری نقاشی کنم
که گوشِ تمام درختان 
به سمت ِزبانِ شیرین ِتو باشند 
هنوز می توانم 
گاهی 
که هوایت به سرم می زند . 

 

 

هوشنگ رئوف
از کتاب نبض گلوی تاک .

 


 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار هوشنگ رئوف -6, | بازديد : 101