تبلیغات اینترنتیclose
آن بالا در خَم های پر درخت ( هوشنگ رئوف )
پیچک ( هوشنگ رئوف )
شعر و ادب پارسی

هوشنگ رئوف

       انار  گونه هایت نصیب من که نشد

         شده ام دهکده ای بی سکنا زیر چلوار زمستان 

                                 و مثل بابای لُر تهی دست ام

 




امتياز : | نظر شما : | لينك ثابت



نوشته شده در تاريخ يکشنبه 16 اسفند 1394 توسط سید مجتبی محمدی


آن بالا 
در خَم های پر درخت 
شال خاکستری مه 
گره خورده است 
بر گردن ِخیس جاده 
خیال ات 
با ابرهای بومی می آید 
و نم نمی بر گونه هایم 
بوی سوخته ی بلوط می آورد 
جنگل گم شده است 
در بارانی 
که شمالی نمی بارد 
میدانم 
آن جا که هستی باران است 
با بی تابی های دل ام 
از تاب تاب مه عبور میکنم 
تو هم به خانه رسیده ای 
با حلقه حلقه موی خیس 
و رو در روی آینه 
گره از روسری باز نموده ای 
ومن 
دشت ِ باز دیلمان را 
در آفتاب 
به تماشا ایستاده ام .

 


هوشنگ رئوف



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار هوشنگ رئوف -7, | بازديد : 187